يادداشت ها

دجال کيست ؟

حميدعابدي — Mon, 05 Apr 2010 22:51:00 GMT

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black;"MsoNormal" align="center" dir="RTL" style="text-align:center;line-height:normal;background:white">

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">يکي از علائم ظهور حضرت
مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) که در برخي روايات از علائم حتمي شمرده شده ،
خروج شخصي به نام «دجال» است . او يک طاغوت بسيار حيله گر است و عده بسياري را با
خود همراه مي کند.

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">دجال در لغت:

دَجَل به معناي روكش نمودن يك شئ است كه باطن آن
كم‌ارزش باشد ولي روي‌ آن را زرق و برق داده يا طلاكاري كنند بنابراين وقتي
دجال را براي كسي بكار مي‌برند يعني‌ آن شخص منافق، دروغگو و فريبنده است[1] البته
معاني متعددي كه گاه به ده معنا مي‌رسد براي اين واژه ذكر شده است، كه به عنوان
نمونه به يكي از آنها اشاره شد.

او چشم راست ندارد ، و چشم ديگرش در پيشاني اوست ،
و مانند ستاره صبح مي درخشد، چيزي در چشم اوست که گويي آميخته به خون است. وي در
يک قحطي سختي مي آيد .

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">پيشينة دجال:

تاريخچه دجال به قبل از اسلام برمي‌گردد در كتاب
انجيل نام دجال نيز به ميان آمده است از آيات انجيل استفاده مي‌شود كه دجال به
معناي دروغگو و گمراه كننده است و چنين استفاده مي‌شود كه داستان خروج دجال و زنده
بودنش در آن زمان هم در بين نصاري شايع بوده و در انتظار خروجش بوده‌اند[2] در
اسلام نيز سخن از دجال به ميان آمده است و رواياتي در اين موضوع از فريقين (سني
وشيعه) وارد شده است، كه روايات اهل سنت در اين باب به مراتب بيشتر از رواياتي است
كه در منابع شيعه موجود مي‌باشد و اكثر روايات شيعه نيز در اين موضوع برگرفته شده
از منابع حديثي اهل سنت مي‌باشد.

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">حتمي بودن خروج او :

حضرت علي (عليه السلام) از پيامبر اکرم (ص) نقل مي
کند که فرمود:«پيش از قيامت ده امر حتمي واقع مي شود ، که خروج سفياني و دجال از
امور حتميه اي است که اتفاق مي افتد.

روايات اهل سنت در اين باب به مراتب بيشتر از
رواياتي است كه در منابع شيعه موجود مي‌باشد و اكثر روايات شيعه نيز در اين موضوع
برگرفته شده از منابع حديثي اهل سنت مي‌باشد

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">نام و نسب او :mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">

عده اي گويند که نام دجال؛ صائد بن صيد يا ابن
صياد است ،و برخي مخالف اين امر هستند در لغت دجال به معني کذاب (بسيار دروغ گو)
است، و فعل آن را به معني «آب طلا و آب نقره دادن» دانسته اند. دجال را در زبان
هاي انگليسي و فرانسه،«آنتي کريست» ناميده اند که به معني دشمن و ضد مسيح است.

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">خصوصيات فردي او :

حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) مي فرمايد: «او
چشم راست ندارد ، و چشم ديگرش در پيشاني اوست ، و مانند ستاره صبح مي درخشد، چيزي
در چشم اوست که گويي آميخته به خون است. وي در يک قحطي سختي مي آيد ، و بر الاغ
سفيدي سوار است»

در صحيح مسلم در کلام رسول خدا (ص) دجال چنين
توصيف شده است:«او مردي چاق، سرخ روي ، با موي سر مجعد و اعور (چپ چشم) است ،چشمش
همچون دانه انگوري است که بر روي آب قرار گرفته باشد»

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">عقيده او :

اميرالمؤمنين(عليه السلام) مي فرمايد:«او با صداي
بلندي فرياد مي زند که بين مشرق و مغرب ، صدايش را جن و انس و شيطان مي شنوند
(ممکن است اين عمل به وسيله رسانه هاي موجود از قبيل ماهواره ، اينترنت و شبکه هاي
راديويي صورت بگيرد) و مي گويد: اي دوستان من! به سوي من آييد. من هستم کسي که
آفريده است؟ پس استوار ساخته و مقرر کرده و هدايت نموده است. (و مردم را به شرک
فرا مي خواند) و مي گويد (انا ربکم الاعلي يعني: من پروردگار برتر شما
هستم).

او مردي چاق، سرخ روي ، با موي سر مجعد و اعور (چپ
چشم) است ،چشمش همچون دانه انگوري است که بر روي آب قرار گرفته باشد

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">مکان خروج :

اميرالمؤمنين (عليه السلام) مي فرمايند:«او از
شهري(در آن سوي ماوراء النهرين) و قريه اي که معروف به «يهوديه» است بيرون مي آيد»
و در روايات ديگر مكانهاي مختلفي برايش نقل شده است از جمله اصفهان، خراسان،
سجستان

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">

mso-fareast-font-family:"Times New Roman";color:black">مرگ او :

رسول خدا (ص) مي فرمايند:«دجال در امت من بيرون مي
شود در چهل روز ، پس خداوند عيسي بن مريم را مأمور مي کند، او را طلب مي کند و از
بين مي برد. و حضرت علي (عليه السلام) ضمن يک خطبه طولاني فرمود:«مهدي (عليه
السلام) با يارانش از مکه به بيت المقدس مي آيند، و در آن مکان بين آن حضرت با
دجال و ارتش او، جنگ واقع مي شود، دجال و ارتش او مفتضحانه شکست مي خورند ، به
طوري که از اول تا آخر آنها به هلاکت مي رسند و دنيا آباد مي شود و حضرت مهدي (عجل
الله تعالي فرجه الشريف) عدالت و قسط را در جهان به پا مي دارد، و طبق روايتي آن
حضرت، دجال را در کناسه کوفه به دار مي زند.

هر مؤمني که دجال را ببيند، آب دهان خود را بر روي
او بيندازد و سوره مبارکه حمد را بخواند، تا سحر آن ملعون دفع شود و در او اثر
نکند چون او ظاهر شود، عالم را پر از فتنه و آشوب نمايد

بعضي از علما چون شيخ صدوق(ره) با استناد به پاره
اي از روايات از جمله روايت اميرالمومنين معتقدند که غرض و هدف الهي ، بر اين تعلق
گرفته است که دجال زنده باشد و کسي نتواند او را بکشد.

مرحوم محدث قمي (رحمه الله) مي گويد: در
روايت ابو امامه است که رسول خدا (ص) فرمودند: «هر مؤمني که دجال را ببيند، آب
دهان خود را بر روي او بيندازد و سوره مبارکه حمد را بخواند، تا سحر آن ملعون دفع
شود و در او اثر نکند چون او ظاهر شود، عالم را پر از فتنه و آشوب نمايد، و ميان
او و لشکر قائم (عليه السلام) جنگ واقع شود و بالاخره آن ملعون به دست مبارک حضرت
حجت (عجل الله تعالي فرجه الشريف) يا به دست عيسي بن مريم (عليه السلام) کشته شود.

البته عقيده شيعه بر اين است که امام مهدي (عجل
الله تعالي فرجه الشريف) است که دجال را مي کشد نه حضرت عيسي(عليه السلام)

زندگي نامه نو کر امام حسين

حميدعابدي — Wed, 12 Nov 2008 06:58:00 GMT

   زندگينامه حاج بابايدالله کاظمي ( پدر بزرگم )

مرحوم حاج بابا يدالله درسال1296ه.ش درمحله بازاراران دريک خانواده مذهبي بدنيا امد درکودکي پدرش را ازدست داد ودردامان

مادر بزرگ شد در سن شش سالگي به مکتب خانه واقع درمحله دربند اران رفت وسواد نوشتن وخواندن اموخت چون خانواده اش

يک خانواده مذهبي بودند وبه ائمه اطهار علاقه زيادي داشتند به همين دليل او نيز ازکودکي به ائمه اطهارعلي ا لخصوص امام حسين(ع) علاقه داشت تا اينکه در سن 14 سالگي هيئتي از جوانان محل تشکيل دادکه اين هيئت سنج زن بودند چندسال بعدبه فکر مکاني براي عزاداري افتاد تا اينکه با کمک اهالي محل حسينيه بازاراران را ساختند وبعد از ساختن حسينيه هيئت سنج زني را به زنجير زني تبديل کرد مرحوم حاج بابا علاوه بر مسئوليت هيئت حسيني بازار مسئوليت مسجدوحمام واب انبارمحله وکلاً درکارهاي خير انجام وظيفه مي کرد خانواده حاج بابا از نظر مالي وضع نسبتا خوبي داشتند وبراي کمک به محرومان کارگاهها ي قالي بافي راه اندازي کرد وبدين وسيله افراد زيادي از بيکاري نجات يافتند و ازاين راه امرار معاش مي کردند

در زمان هاي قديم که تلويزيون در همه ي منازل نبود براي بيدار کردن مردم در سحر ماه رمضان براي روزه گرفتن با بلندگويي که در منزل داشت سحر خواني مي کرد اکثر بزرگان ما با صداي ايشان از خواب بيدار شده و روزه گرفتد

ايشان دوماه مانده به محرم ازبزرگان محل دعوت مي کرد تادورهم جمع شوند ودر مورد وضع عزاداري وروضه خواني وهمچنين تهيه شام وناهاردردهه اول محرم مشورت کنند دريکي از سفرهاي ايشان به تهران براي جمع اوري کمک براي ايام محرم دچار ناراحتي قلبي شد ودربخش ccu بيمارستان مهر بستري شد وناراحتي ايشان به حدي بود که پزشک معالجش اجازه مرخص شدن ايشان را نمي داد ولي علاقه فراوان ايشان به امام حسين وبرنامه هاي دهه ي اول محرم وبا اصرار خودش از بيمارستان مرخص شد ودرعزاداري امام حسين (ع)ويارانش شرکت کرد مرحوم حاج بابا مشوق عده اي ازجوانان به نوحه سرايي براي اهلبيت شد و مداحان خوبي براي اجتماع شدند ناهار شام تاسوعا وعاشورا را در منزل خودش اماده مي کردند وبه مردم مي دادند وحدود چهل سال اين عمل انجام مي شدوبا اينکه ايشان جندين سال است که ازدنيارفته است نهار تاسوعا وعاشورادر منزل ايشان پخته ميشود ومردم زيادي ازاين غذااستفاده مي کنندتانام وياد ايشان زنده باشد

مرحوم حاج بابا مسئول کاروان اعزام به مکه معظمه بود ومشوق افرادزيادي براي رفتن به مکه مکرمه شد وبراي امرار معاش خانواده به شغل خشک شوئي مشغول بود

ايشان داراي جهارپسروچهاردختربودند که يکي ازپسران ايشان به درجه رفيع شهادت نائل امدندومدال درشهيدبودن رابرسينه زداغ فرزندکمرايشان را خم کرد

درسال1374سکته مغزي کردند ويکسال باعث زمين گيرشدن ايشان درمنزل شد ودرتاريخ14/1/1375دارفاني را وداع کردند روحش شاد ويادش گرامي باد

شاعري شعري راازبان خودش سروده است که بدين گونه است

نام من است حاج بابا يدالله کاظمي                            کزروزگار جزغم و محنت نديده ام

درکودکي شدازسرمن سايه پدر                              من خويش رابدامن غم پروريده ام

شداشناي من غم سلطان تشنه لب                            ان غم که من به سايه اوارميده ام

عشق حسين چون به سرم بود در نخست                  باياد او به فيض دوعالم رسيده ام

هفتاد سال من به در خانه حسين                              بودم زصدق نوکر و زحمت کشيده ام

چون بود راه من راه سلطان کربلا                           چون اکبرش شهيد شد ان نور ديده ام

داغ رضاي من جگرم را                                        احوال من بپرس زقد خميده ام